Ken at Sea

school at sea: help me de oceaan over

Onder zeil!

Een reactie plaatsen

Eindelijk was het dan zo ver afgelopen vrijdag: juichend en joelend zijn ze met z’n allen op ‘hun’schip door de sluizen van IJmuiden gevaren. De eerste mijlen van een reis die er ongetwijfeld een wordt om nooit te vergeten.

Ken was erg enthousiast over de eerste week aan boord. Ze hebben een enorm leuke groep, de sfeer is super en ze hadden zelfs nog tijd gehad om leuke dingen te doen. Er is een indrukwekkende hoeveelheid eten aan boord gebracht. In lange rijen alles doorgevend, schijnt er zeker 7000 kilo aan boord te zijn gesleept. Volgens Ken zit elk hoekje en gaatje volgestopt en zijn er zelfs mensen die met een voorraad brood in bed slapen, haha. Er is een overzichtslijst gemaakt van wat waar is ‘gestored’, omdat het anders wel erg lastig wordt om de spullen terug te vinden. Uit praktische overwegingen, eten ze vier of vijf dagen per week vegetarisch. Gelukkig is Ken niet zo’n carnivoor en schijnt de kok goed te kunnen koken. Ik heb goede hoop dat ik over een half jaar nog iets van Ken kan leren, want hij brengt aardig wat uurtjes in het kombuis door tijdens de keukendiensten. Die keukendienst gaat de hele dag door, in toerbeurten, want het is een hele klus om voor zoveel mensen te koken (en vooral af te wassen volgens Ken!).

Tijdens de week in Amsterdam hebben de kinderen ook nog grote zeilen beschilderd voor het project ‘Paint the future’, zijn ze naar de bieb geweest om vast informatie te zoeken over de bestemmingen (ze hadden daar ook geen Internet aan boord), is de grootste groep naar het scheepvaartmuseum geweest (maar had Ken helaas keukendienst en moest zakken meel aan boord sjouwen), hebben ze stadswandelingen gemaakt, de eerste laptops geïnstalleerd, de eerste planningen voor het schoolwerk gemaakt en hun hutten ingericht. Hut 6 waar Ken in slaapt, was onherkenbaar ingericht haha. Een van de jongens had een handige waslijn bij zich, dus door de handdoeken zagen wij geen bed meer, maar zelf waren ze erg tevreden. Ken was trouwens wel blij dat hij niet onder een luik sliep. Boven een van de bedden zit een hoge schacht naar boven, met bovenop dus een glazen luik. Degene die daaronder ligt, is ’s ochtends hartstikke nat van het condenswater.

Op donderdagavond zijn ze nog even in groepjes de stad in geweest. De groep van Ken had wel een heel bijzondere ervaring, want terwijl ze in een restaurantje zaten, werd hun eten spontaan afgerekend door een echtpaar dat een eindje verderop gezeten had. De ober kwam hen melden dat hun eten al betaald was, onder het mom ‘doe eens iets goed voor een ander’. Ik denk dat de kinderen er na vijf dagen zonder ouders al behoorlijk beroerd uitzagen, haha.

Voor vertrek waren de wachten ook al ingedeeld. Ik geloof dat ze in ploegen van 4 man/vrouw wachtlopen en dat gedurende 6 uur per dag (2 keer een wacht van 3 uur). Dat wachtschema blijft hetzelfde tot ze in Tenerife aankomen. Ken heeft de wacht van 13.00 tot 16.00 uur en van 1.00 tot 4.00 uur! Wow, lijkt me heel moeilijk om tot vier uur ’s nachts wakker te blijven. De wachten draaien ze om de dag. De tussenliggende dagen zijn studiedagen. Tijdens de wacht, worden alle klussen gedaan die nodig zijn. Dat betekent dat het schip schoongemaakt wordt, de was wordt gedaan, de zeilen gerepareerd, het eten gekookt en natuurlijk ook zeilen hijsen, zeilen strijken, zeilen bijstellen en dus alles behalve zelf onder zeil gaan.

Op het moment dat ik dit blog schrijf, vaart de Regina Maris door Het Kanaal en zijn ze al door het nauw van Calais. Op de site van Marine Traffic is heel mooi te zien waar het schip zich bevindt (en hoe druk het is met boten!). Als de Regina Maris niet automatisch in beeld komt, kun je bij het vergrootglas aan de linkerkant van het scherm even de scheepsnaam Regina Maris invullen. Op de startpagina staat ook een link naar Marine Traffic.

Als het ze voor de wind gaat, kunnen ze in twaalf dagen naar Tenerife zeilen. Mocht het weer slecht zijn, kan het zijn dat ze een aantal dagen in Brest afmeren, vlak voor de Golf van Biskaje. Op dit moment zeilen ze gestaag naar het Zuiden, met een snelheid van zo’n 6 knopen per uur, het mooie weer tegemoet. Fair winds and following seas! (In gedachten zijn we bij je.)

 

Auteur: Ken Hesselink

Ik ben Ken, 16 jaar. Ik woon in Geesbrug (een dorp onder in Drenthe). Mijn hobby is wedstrijdzeilen. Op dit moment woon ik op de driemaster Regina Maris en zeil ik met School at Sea van Nederland naar de Cariben/Midden Amerika. Tot 15 april 2017!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s