Ken at Sea

school at sea: help me de oceaan over

De eerste brief!

Een reactie plaatsen

Hallo allemaal, we zijn op dit moment net de Golf van Biskaje voorbij en we zitten nu bij het puntje van Spanje. We zijn zelfs zo snel in Tenerife dat we nu 2 keer per dag Spaans hebben op de schooldagen om het een beetje op te laten schieten, want we willen natuurlijk wel kunnen communiceren met de anderen van de uitwisseling. Het is best wel lekker weer hier en we hebben zonet tijdens de pauze yoga en planken gedaan.  Ik heb nu de wacht van 1 tot 5 (zowel ’s ochtends als ’s middags) en dat is de meest rot wacht van alle wachten, maar ik zit wel met allerlei andere aardige mensjes in de wacht dus dat maakt het minder erg. Ik heb nu alle zeilen al een keer gehesen op de top zeilen na en ik ben al in het kluivernet geweest om de binnen kluiver in te pakken (ik realiseer me nu dat het een kluivernet heet omdat de kluivers daar liggen). Ik heb ook al een aantal foto’s gemaakt. Van de work-out die we een keer deden (die zijn best grappig) en selfies met allerlei mensen aan  boord. We eten nu ’s middags warm en vier keer in de week vegetarisch. Dat vind ik op zich wel leuk, want we eten nu allerlei rare gerechten zoals: pompoen curry en paprika lasagne. Ik kan alleen wel heel slecht slapen door de rare wacht tijden en het schommelen van de boot (Ik glij overal heen in mijn bed), maar dat is niet zo erg, want ik raak er steeds meer aan gewend en ik kan wel goed tegen weinig slaap. Vanaf Tenerife kunnen we trouwens ook langere brieven sturen dan alleen een halve pagina, omdat daar het internet wordt aangesloten. Ik heb nu op wiskunde na m’n hele planning af dus dat is ook wel fijn en ik ben al op 43% van het Engels huiswerk van het hele jaar! Dat is een heleboel. Ik heb tijdens de wachten ook al vele uren zitten sturen en ik begin er steeds beter in te worden. Het is ook makkelijker met de zeilen op dan met de motor aan, ik weet niet waarom. Aan het begin ging het niet zo goed dus toen was er een marine schip uit Engeland dat via de megafoon vroeg wat we in vredesnaam aan het doen waren met onze koers. Dat vond ik achteraf wel hilarisch. Ik ben toen trouwens wel door blijven sturen en ik kon redelijk koers houden. We zijn nog niet overstag gegaan en we hebben ook nog niet gegijpt, maar ik heb begrepen dat de stuurmannen sowieso niet zo graag gijpen. Dit is al een halve pagina dus moet ik stoppen. Het is allemaal een beetje kort en random, maar volgende week zal ik er we een beetje mooiere flowende brief van maken. Groetjes, Ken.

Auteur: Ken Hesselink

Ik ben Ken, 16 jaar. Ik woon in Geesbrug (een dorp onder in Drenthe). Mijn hobby is wedstrijdzeilen. Op dit moment woon ik op de driemaster Regina Maris en zeil ik met School at Sea van Nederland naar de Cariben/Midden Amerika. Tot 15 april 2017!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s