Ken at Sea

school at sea: help me de oceaan over

Bericht uit Cuba

Een reactie plaatsen

Na een paar weken van radiostilte, hebben we vandaag per sms contact gehad met Ken vanuit Cuba. Er is nauwelijks wifi beschikbaar op het eiland. Er is weliswaar een beperkt aantal wifi-spots, waarvoor je een kaart moet kopen die een uur toegang geeft, maar de kwaliteit is dermate beroerd dat bellen niet lukt. Vanzelfsprekend is er slechts 1 aanbieder van die kaarten en kun je ze verder overal op de zwarte markt kopen. Ken schrijft dat het “super gaaf” is op Cuba. Ze zijn in een groepje van 8 een eigen reis aan het maken en dat bracht ze inmiddels in Havana, Trinidad en Santa Clara. Hier een korte compilatie uit de verschillende sms-berichten:”We zitten nu in Playa Laga. Gelukkig ben ik niet meer ziek. Ik lig onder een palmboom met kokosnoten, het is heerlijk weer, maar het water is nogal koud. Er zijn hier kitesurfers op het strand maar duikers heb ik nog niet gezien in de Varkensbaai. We eten een broodje met nougat nu, want we konden nergens beleg kopen. Toch had ik het veel communistischer verwacht. Ze mogen hier sinds een paar jaar hun eigen bedrijf oprichten. Nepcommunisten. Er is best wel een groot verschil tussen arm en rijk. Voor het paardrijden – heb ik gemist omdat ik ziek was – betaalden we per persoon een maandsalaris van een nachtwaker van een school in Trinidad. Ook zijn er best veel borden met propaganda. Op tv hebben ze wel gewoon Amerikaanse soaps en er is coca cola. Er zijn bedelaars en andere hebben gouden kettingen om hun nek. Niemand spreekt Engels, maar ik kan nu al een beetje Spaans praten. Iedereen lijkt wel kleding en eten te hebben waar we ook komen. En we komen op allerlei gekke plekken. Gisteren zijn we bij het ChĂ© monument geweest en natuurlijk bij de sigarenfabriek. Daar gaat alles nog met de hand.Er is hier nog steeds een andere wisselkoers voor toeristen. Je hebt de cuc en de cup. Op de ene plek is het super duur en op de andere kun je met z’n negenen uit eten gaan voor minder dan 20 dollar. Trinidad was bijvoorbeeld duur. Guantanomo Bay? Was helaas te ver weg. Ander hadden we nog ff kunnen waterboarden. M’n batterij is bijna leeg en ik moet gaan zwemmen…”

P.S. Tijdens de scheepsovername was ik stuurman in de wacht van 1 tot 5. Dat was echt heel leuk.

Auteur: Ken Hesselink

Ik ben Ken, 16 jaar. Ik woon in Geesbrug (een dorp onder in Drenthe). Mijn hobby is wedstrijdzeilen. Op dit moment woon ik op de driemaster Regina Maris en zeil ik met School at Sea van Nederland naar de Cariben/Midden Amerika. Tot 15 april 2017!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s